دبی

  • تصاویری از شهر دبی

  • تصاویری از شهر دبی

مساحت دبی روی هم رفته بیش از پنج درصد کل خاک امارات متحده عربی نمی‌شود، با این حال دومین شهر بزرگ این کشور بعد از ابوظبی و پایتخت تجاری آن به شمار می‌رود. زمانی که اولین شیخ دبی، مقر حکم‌رانی خود را این شهر قرار داد، هیچ تصور نمی‌کرد که نوادگانش صد و پنجاه سال بعد، آن را تبدیل به چنین امارتی کنند؛ شهری که با پیشرفت‌های سریع و باورنکردنی‌اش توجه جهان را جلب کرده و مقصد مهمی برای تاجران و گردشگران تمام دنیا به حساب می‌آید.

دبی یک خط ساحلی است که اطرافش را صحرا گرفته؛ به همین دلیل آب و هوایی همیشه گرم و آفتابی دارد. نیمه‌ی دوم سال، هوا خنک‌تر می‌شود و هرچه زمستان نزدیک‌تر باشد، احتمال بارش باران و شب‌های سرد هم زیاد می‌شود. ولی مثل همیشه، زمان رفتن را انگیزه‌ی سفر مشخص می‌کند. هر روزی در دبی با هر جور ابر و خورشیدی، جذابیت‌های خودش را دارد.

طبعاً اولین چیزی که هر مسافر هوایی‌ در این شهر می‌بیند، فرودگاه بین‌المللی دبی است که تا به حال چندین جایزه‌ی بین‌المللی هم برای سازند‌گانش به ارمغان آورده. فرودگاه سه تا ترمینال دارد، داخل شهر واقع شده و رفت و آمد به آن با تاکسی و اتوبوس و مترو راحت است. تاکسی‌ها سمت چپ ترمینال یک منتظر مسافران به صف ایستاده‌اند و کرایه‌شان را که از ٢٥ درهم شروع می‌شود، تاکسی‌متر تعیین می‌کند.

دبی را یک رودخانه یا همان خور دبی به دو بخش دیره و بر دبی تقسیم می‌کند؛ دیره قسمت شمالی شهر است که بخش بازاری و سنتی محسوب می‌شود و بر دبی، در جنوب است و امیران دبی از آن شهری مدرن با برج‌ها و ساختمان‌های عظیم تجاری ساخته‌اند. اگر دوست داشتید مراکز تفریحی به شما خیلی نزدیک باشند، می‌توانید در یکی از هتل‌های بر دبی اقامت کنید، اما با وجود پُل‌های قرهود و آل‌مکتوم، رفتن از این سر شهر به آن سر شهر زیاد طول نمی‌کشد و راحت می‌توانید از بین هتل‌های مختلف و جورواجور دبی، با توجه به امکانات و پولی که می‌خواهید خرج کنید، یکی را انتخاب کنید. سراغ هتل‌های لوکس و گران‌قیمتی مثل Crown Plazaو Fairmontرا باید در خیابان شیخ زائد گرفت که معروف‌ترین خیابان بر دبی است و هتل‌های ارزان‌تر، در دیره و خیابان منخول پیدا می‌شود. بعضی از هتل‌های دبی، مثل جمیرابیچ، برج‌العرب و میناسلام، جاذبه‌ی معماری هم محسوب می‌شوند و توریست‌ها حتی اگر نتوانند در آن‌ها اتاق بگیرند، دوست دارند از ساختمانشان بازدید کنند.

برای دیدن سنت و روش زندگی مردم دبی طی چند سال گذشته، بد نیست سری به محله‌ی بستکیه بزنید. محله‌ی بستکیه که بافت قدیمی‌اش را در کنار گالری‌های مدرن حفظ کرده، یکی از مراکز فرهنگی دبی به شمار می‌آید و چندین کافه و بازارچه‌ی سنتی زیبا دارد که زیباترینشان، کافه‌ی هنر بستا را نباید از دست داد. دهکده‌ی میراثی، منطقه‌ی دیگری در کنار دهانه‌ی خور، یک آبادی قدیمی است که سنت‌های امارات را در خود نگه داشته و زندگی قبیله‌ای و بادیه‌نشینی عرب‌های این ناحیه را در گذشته نشان می‌دهد. خانه‌ی شیخ سعید آل مکتوم هم که نزدیک همین منطقه است، تبدیل به موزه‌ای از جواهرات و اسناد تاریخی و پول‌های رایج گذشته شده است.

ورزش‌های آبی و پارک‌های ساحلی دبی نیز طرفداران زیادی دارند. سواحل عمومی دبی، از کنار پارک الممرز با امکانات شنا و جت‌اسکی شروع می‌شوند. از امتداد ساحل که به سمت جنوب حرکت کنیم، ساحل زیبای جمیرا قرار دارد با امکانات زیاد و محوطه‌های مخصوص بازی بچه‌ها. پارک وایلد وادی را در همین ساحل ساخته‌اند: پارکی پنج هکتاری با بیش از سی نوع بازی آبی که بر اساس افسانه‌ی سندباد طراحی شده و دنیایی از هیجان است، سرسره‌های آبی، استخر موج‌دار و تونل‌های آبی این پارک، بین بزرگ و کوچک، طرفدار زیاد دارد.